Τετάρτη 25 Αυγούστου 2010

Κεριά.._



είμαστε ότι ειπαμε ότι είδαμε ότι ακούσαμε ότι ζήσαμε ότι ξεστομίσαμε. είμαστε ότι προλάβαμε.

δεν είμαστε γυαλί γιατί πολύ απλά το γυαλί όταν ζεσταίνεται παραμορφώνεται ενω όταν κρυώσει στερεοποιείται και μόνο να σπάσει μπορεί.
δεν είμαστε μέταλο γιατί είναι πάντα στερεό αιχμηρό και σπάνια μαλακό. όταν ζεσταίνεται απλά γινεται υγρό και άψυχο.
δεν είμαστε χώμα γιατί αυτό όταν βραχει θα γινει λάσπη και βρωμιά.
δεν είμαστε πλαστικό γιατί είναι ψυχρό ψεύτικο και χαμηλής ποιότητας.
το μόνο που μπορούμε να πουμε ότι είμαστε.
είναι κεριά.
ναι θαρρώ πως θα μπορούσαμε να το πούμε.
κεριά λοιπόν
πολλά αμετρητα διαφορετικα κεριά ψηλά κοντά μεγάλα μικρά με φυτίλια
με φωτιά με φλόγες. με τέλος.
κεριά που λιώνουν το καθένα πάνω στο άλλο.
κεριά που γίνονται ποτάμια μικρά το ενα ανάμεσά στο αλλο
αναμιγνύονται και ενώνονται με το περασμα του χρόνου
κερια που σταθεροποιούνται τάχα μου
αλλά μόλις αναψεις ενα σπιρτο και το σβησεις στα πλευρα του αυτό αμέσως θα λιώσει.
ακόμη και μια καρφίτσα να σύρεις πάνω στην επιφάνεια του καταντά πιο επώδυνη απο εκείνο..

είμαστε κεριά
κεριά που όταν πιασει βροχη σβήνουνε και σταματάνε να κυλάνε.
και πάντα αργα η γρηγορα θα βρεθεί κάποιο χερι κάποιου να μας αναψει.
ειμαστε κερια με φυτίλια που καινε με διαφορετικες διαρκειες
φυτίλια που κάποια στιγμη φτάνουν στ τέλος και σβηνουν απο μόνα τους διότι δεν υπάρχει αλλο περιθώριο, άλλος χρόνος, άλλο υπόλοιπο..
ειμαστε τα κερια που αναβουν οι γονεις όταν εχουμε διακοπή ρεύματος
τα κεριά που αναβουν οι γιαγιάδες στο οικογενειακο δείπνο
τα κερια που αναβουμε μεσα στ σκοταδι για να δούμε τα βήματά μας
τα κερια που αναβουν οι ερωτευμενοι για να κάνουν έρωτα
τα κεριά που αναβουμε για να προσευχηθουμε
είμαστε ότι παλέψαμε να γίνουμε.
είμαστε αυτοί που εσβησαν το κερί καποιου αλλού
είμαστε αυτοί που εσβησαν το δικό μας κάποιοι άλλοι αντίστοιχα,
και χωρις αναπτήρα παλέψαμε με την ελπίδα μοναχά για να το ξαναναψουμε
ειμαστε αυτοί που φωτίσαμε που μας φώτισαν που κάψαμε που μας έκαψαν
που λιώσαμε .
 είμαστε αυτοί που καίμε δίπλα στο κερί κάποιου άλλου και λιώνει +αυτό μαζι με εμάς.
ότι απο τον εαυτό μας προλάβαμε να δώσουμε +ότι απο τον εαυτό τους πρόλαβαν να στάξουν οι άλλοι  πάνω στον δικό μας..


Δευτέρα 12 Απριλίου 2010

όλα όσα είχαμε κάνει

μην αρχίσεις να διαβάζεις αν δεν το βάλεις πρωτα να παίζει
www.youtube.com/watch?v=fG5ZZvEXYEs

δεν υπάρχει συγγραφικό ταλέντο παρακάτω μόνο εξομολόγηση.. απλή λιτή σπάνια αλλά τουλάχιστον εξομολόγηση//που αργησε,ήρθε νωρις,αποθηκευτηκε στ πρόχειρα και η ιδιοκήτρια κόλωνε μάλλον να πατήσει ενα αναθεματισμενο κλικ στ "δημοσίευση ανάρτησης"

θέλω να κλείσω τα μάτια μου κι όταν τα ανοιξω να έχω γυρω μου όλα τα ατομα που αγαπάω και μ αγαπάνε (η έστω όχι)


να έχω διπλα μου τους φίλους μας που έχασα,τους γνωστούς μας,τον ξαδερφο μου,τους πάντες

και να μην υπάρχει ίχνος πόνου στα ματια μας

να γελάμε όλοι

και να μαστε μαζι

να αγαπάμε ο ενας τον άλλον πιο πολύ απ την δύναμη μας

να δουμε τις πληγές μας να κλεινουν

και όλα οσα ζησαμε να μας ακουμπάνε χωρίς όμως να μας πονάνε

να ξερουμε πως τελικά

 θα καταλήξουμε μαζι όλοι

όπως ξεκινήσαμε

όπως συνηθίσαμε.

να μάθουμε

να αγαπάμε πριν χάσουμε,

να εκτιμάμε πριν πονέσουμε που δεν το κάναμε

να μάθω κι εγω πως ναι τελικά

ζωντανοι και νεκροι δεν θα φοβομαστε να ζουμε μαζι

γιατι θα ειμαστε μαζι

γιατι θα γελάμε μαζι

θα ειμαστε πάλι 18 χρονών παιδια που δεν ζούμε πόνο που χασαμε φίλους μας
 και ένα κομμάτι μας μαζί τους..

κι ετσι διχως προσπαθεια

διχως  άλλες δυσκολίες και εμπόδια,

διχως τραγουδια

διχως ήχους

παρα μονο τις φωνες μας

διχως δακρυα παρα μονο χαρας

θα πω οτι ναι υπάρχει παραδεισος τελικα

και αν δεν υπάρχει τον φτιάξαμε εμεις.

Δεν θέλω να χασω άλλον

κανεναν

αρκετα χάσαμε φίλους,χρόνο,τον εαυτο μας.

 
θα τελειώσει τ όνειρο,η ψευδαισθηση 
και ξανά πόνο δε θα ζήσει κανείς μας,ουτε οι γονεις,ουτε οι φιλοι,ούτε τα αδελφια. και τοτε θα γυρισω να πω στο Νικο στο Θέμη στον Πέρη και στη θεία μου. Πως ναι τελικά τους ειδα ειναι όλοι καλά και είπανε να μην μας ξαναδουν να κλαιμε...
ζούμε γι αυτούς κι αυτοί μας προσέχουν
 
γλυκιά αντάμωση.