όλα όσα είχαμε κάνει

μην αρχίσεις να διαβάζεις αν δεν το βάλεις πρωτα να παίζει
www.youtube.com/watch?v=fG5ZZvEXYEs

δεν υπάρχει συγγραφικό ταλέντο παρακάτω μόνο εξομολόγηση.. απλή λιτή σπάνια αλλά τουλάχιστον εξομολόγηση//που αργησε,ήρθε νωρις,αποθηκευτηκε στ πρόχειρα και η ιδιοκήτρια κόλωνε μάλλον να πατήσει ενα αναθεματισμενο κλικ στ "δημοσίευση ανάρτησης"

θέλω να κλείσω τα μάτια μου κι όταν τα ανοιξω να έχω γυρω μου όλα τα ατομα που αγαπάω και μ αγαπάνε (η έστω όχι)


να έχω διπλα μου τους φίλους μας που έχασα,τους γνωστούς μας,τον ξαδερφο μου,τους πάντες

και να μην υπάρχει ίχνος πόνου στα ματια μας

να γελάμε όλοι

και να μαστε μαζι

να αγαπάμε ο ενας τον άλλον πιο πολύ απ την δύναμη μας

να δουμε τις πληγές μας να κλεινουν

και όλα οσα ζησαμε να μας ακουμπάνε χωρίς όμως να μας πονάνε

να ξερουμε πως τελικά

 θα καταλήξουμε μαζι όλοι

όπως ξεκινήσαμε

όπως συνηθίσαμε.

να μάθουμε

να αγαπάμε πριν χάσουμε,

να εκτιμάμε πριν πονέσουμε που δεν το κάναμε

να μάθω κι εγω πως ναι τελικά

ζωντανοι και νεκροι δεν θα φοβομαστε να ζουμε μαζι

γιατι θα ειμαστε μαζι

γιατι θα γελάμε μαζι

θα ειμαστε πάλι 18 χρονών παιδια που δεν ζούμε πόνο που χασαμε φίλους μας
 και ένα κομμάτι μας μαζί τους..

κι ετσι διχως προσπαθεια

διχως  άλλες δυσκολίες και εμπόδια,

διχως τραγουδια

διχως ήχους

παρα μονο τις φωνες μας

διχως δακρυα παρα μονο χαρας

θα πω οτι ναι υπάρχει παραδεισος τελικα

και αν δεν υπάρχει τον φτιάξαμε εμεις.

Δεν θέλω να χασω άλλον

κανεναν

αρκετα χάσαμε φίλους,χρόνο,τον εαυτο μας.

 
θα τελειώσει τ όνειρο,η ψευδαισθηση 
και ξανά πόνο δε θα ζήσει κανείς μας,ουτε οι γονεις,ουτε οι φιλοι,ούτε τα αδελφια. και τοτε θα γυρισω να πω στο Νικο στο Θέμη στον Πέρη και στη θεία μου. Πως ναι τελικά τους ειδα ειναι όλοι καλά και είπανε να μην μας ξαναδουν να κλαιμε...
ζούμε γι αυτούς κι αυτοί μας προσέχουν
 

γλυκιά αντάμωση.