Πολλές φορές συζητάμε για την αγάπη ή και λίγες. Όταν είσαι γυναίκα, σίγουρα πάντως περισσότερες.Πέρα από την ανιδιοτελής αγάπη που πιστεύω πως υπάρχει μόνο από τους γονείς υπάρχει κι όλη η υπόλοιπη που τριγυρνάει ανάμεσά μας και τη βιώνουμε καθημερινά σε όλες τις μορφές.
Λοιπόν,με δυο ανθρώπους έχω μάθει κάτι που πραγματικά με εξέπληξε. Μια πλευρά της αγάπης που δεν την είχα σκεφτεί. Και οι δύο είναι φίλες που δε γνωριζόμαστε χρόνια. Και οι δύο είναι γυναίκες μεγαλύτερες μου και πολύ διαφορετικές από τον επιπόλαιο τρόπο που σκέφτομαι εγώ.
Η πρώτη εκδοχή ήταν όταν εγώ εξηγούσα στη Β. τι με ενοχλεί στο γκόμενο, στο σύντροφο, στον άντρα στον όπως θέλετε πείτε το. Η Β. με διέκοψε και μου απάντησε σοφά:
"Καλή μου, δεν αγαπάμε έναν άνθρωπο μόνο γι αυτό που είναι , αγαπάω σημαίνει ότι μεν αποδέχομαι ολοκληρωτικά τον άλλον γι αυτό που είναι ΑΛΛΑ και γι αυτό που δε θα γίνει ποτέ!''
Ποτέ δε σκέφτηκα ότι αγαπάω σημαίνει αποδέχομαι τυφλά τον ερωτά μου. Δεν απαιτώ , δεν αλλάζω δεν προσδοκώ. Αυτό όμως ίσως είναι το μεταίχμιο μεταξύ αγάπης και έρωτα. Στην αγάπη αποδέχεσαι τυφλά αυτό τον οποίο έχεις δίπλα σου. Δεν σε ενδιαφέρει να τον αλλάξεις. Η σύγκρουση όμως έρχεται κατόπιν έρωτος.Και πείτε μου αν έχω λάθος.
Καθώς ο έρωτας, το πάθος, η καψούρα είναι εγωιστικό. Δένεσαι με έναν άνθρωπο, ερωτεύεσαι , γιατί ερωτεύεσαι και τον εαυτό σου με τον τρόπο που βλέπεις , νιώθεις να είναι σε μια οποιαδήποτε τυπου ερωτικη σχέση μόναδικά με αυτόν τον άνθρωπο. Δε μπορείς να μη δεις τα μειον του ή ότι σε εκνευρίζει διότι ο έρωτας είναι μεν τυφλός αλλά είναι και εγωιστικός,δε γίνεται ανιδιοτελής ποτέ.
Ερωτεύεσαι το άτομο, αλλά και την κατάσταση στην οποία σε φέρνει. Μια κατάσταση μακρυά από την πραγματικότητα.
Η δεύτερη εκδοχή ήταν όταν κάναμε μια κουβέντα με τη συνονόματη μου :
Μου είπε όλο χαρά και με χαμόγελο σαν να ταν δεδομένη σκέψη για όλους:
''Μα εγώ είμαι ερωτευμένη με τους φίλους μου ,και τους αγαπάω ταυτόχρονα. Αλλά είμαι σίγουρα ερωτευμένη. Γι αυτό είναι φίλοι μου. Τους θαυμάζω τους αγαπάω αλλά κυρίως τους έχω ερωτευτεί!"
Μα φυσικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι είμαστε ερωτευμένοι με τους φιλους μας γιατί κι αυτοί μας ωθούν σε μια κατάσταση μακρυά απ την πραγματικότητα. Μας κάνουν να νοιώθουμε καλύτεροι και τους θαυμάζουμε που κάνουν τον ψυχολόγο ή που γελάμε μαζί τους , που έχουν ετοιμη μια λύση και μια απάντηση όταν εμεις πελαγώνουμε, που μας ομορφαίνουν γενικά.
Και η αγάπη τι είναι η αγαπη
''Αγαπάω σημαίνει αγαπάω τα μειονεκτήματα σου. Τα θαυμάζω μ αρέσουν ακόμη κι αν με ενοχλούν! Τα πλεονεκτήματα μπορεί να τα δει ο καθένας, τα μειονεκτήματα όμως μόνο ο φίλος μπορεί να τα δει και να τα εκτιμήσει θετικά. Και γιατί αυτό? Γιατί ταιριάζουν με τα δικά του. Αν βασιζόμασταν στα πλεονεκτήματα του χαρακτήρα μας όλοι θα ήμασταν με όλους , είτε φίλοι είτε εραστές.
Τα μειονεκτήματα μας είναι αυτά τα σημεία που ταιριάζουν και είμαστε καλοί φίλοι.''
.jpg)
Η Μ. με κάλυψε απόλυτα.
Τα μειονεκτήματα μας είναι που αγαπάμε στους φίλους μας. Λίγο κάτι δικό σου υπάρχει μεσα σε εκείνον και λίγο κατι δικό του υπάρχει σε σένα.ακόμη κι αν συμπεριφέρεστε τελείως διαφορετικά.
Ο έρωτας λοιπόν είναι το εγωιστικό και παθιάρικο κομμάτι της ιστορίας. Είναι το δε χορταίνω με τίποτα θέλω κι αλλο. Μια συναισθηματική γλυκιά απληστία που αν είναι αμοιβαία μπορουν να γίνουν θαύματα. Δε μπορείς να ερωτεύεσαι από μακρυά, γιατί καλύπτεις μια όμορφη ανάγκη σου όταν βρίσκεται κοντά σου σε ολοκληρώνει με έναν οξύμωρο τρόπο.
Η αγάπη είναι η ήρεμη δύναμη. Δεν είναι εγωιστική .δεν είναι καψούρα. Αγαπάς τον άλλον ακόμη κι αν είναι μακρυά σου, ακόμη κι αν δεν μιλάτε πια. Εστιάζει σε αυτά που δε θες να του αλλάξεις, αλλά χαίρεσαι να τα αγαπάς ακόμη κι αν σε εκνευρίζουν. Η αγάπη θέλει καιρό αλλά αυτό που σου δίνει στο τέλος είναι η απόλυτη αποδοχή του άλλου μέσα από ανεβοκατεβάσματα. Δεν προσδοκεί δεν επιθυμεί να αλλάξει. Αγαπάει πιο πολύ τις ατέλειες αυτού του ανθρώπου στον οποίο αναφέρεται και σε δευτερη μοίρα τις ομορφιές του. Κι αυτό διότι στα μάτια σου οι ατέλειες αυτές κάνουν τον άλλον ξεχωριστό.
Λοιπόν,με δυο ανθρώπους έχω μάθει κάτι που πραγματικά με εξέπληξε. Μια πλευρά της αγάπης που δεν την είχα σκεφτεί. Και οι δύο είναι φίλες που δε γνωριζόμαστε χρόνια. Και οι δύο είναι γυναίκες μεγαλύτερες μου και πολύ διαφορετικές από τον επιπόλαιο τρόπο που σκέφτομαι εγώ.
Η πρώτη εκδοχή ήταν όταν εγώ εξηγούσα στη Β. τι με ενοχλεί στο γκόμενο, στο σύντροφο, στον άντρα στον όπως θέλετε πείτε το. Η Β. με διέκοψε και μου απάντησε σοφά:
"Καλή μου, δεν αγαπάμε έναν άνθρωπο μόνο γι αυτό που είναι , αγαπάω σημαίνει ότι μεν αποδέχομαι ολοκληρωτικά τον άλλον γι αυτό που είναι ΑΛΛΑ και γι αυτό που δε θα γίνει ποτέ!''
Ποτέ δε σκέφτηκα ότι αγαπάω σημαίνει αποδέχομαι τυφλά τον ερωτά μου. Δεν απαιτώ , δεν αλλάζω δεν προσδοκώ. Αυτό όμως ίσως είναι το μεταίχμιο μεταξύ αγάπης και έρωτα. Στην αγάπη αποδέχεσαι τυφλά αυτό τον οποίο έχεις δίπλα σου. Δεν σε ενδιαφέρει να τον αλλάξεις. Η σύγκρουση όμως έρχεται κατόπιν έρωτος.Και πείτε μου αν έχω λάθος.
Καθώς ο έρωτας, το πάθος, η καψούρα είναι εγωιστικό. Δένεσαι με έναν άνθρωπο, ερωτεύεσαι , γιατί ερωτεύεσαι και τον εαυτό σου με τον τρόπο που βλέπεις , νιώθεις να είναι σε μια οποιαδήποτε τυπου ερωτικη σχέση μόναδικά με αυτόν τον άνθρωπο. Δε μπορείς να μη δεις τα μειον του ή ότι σε εκνευρίζει διότι ο έρωτας είναι μεν τυφλός αλλά είναι και εγωιστικός,δε γίνεται ανιδιοτελής ποτέ.
Ερωτεύεσαι το άτομο, αλλά και την κατάσταση στην οποία σε φέρνει. Μια κατάσταση μακρυά από την πραγματικότητα.
Η δεύτερη εκδοχή ήταν όταν κάναμε μια κουβέντα με τη συνονόματη μου :
Μου είπε όλο χαρά και με χαμόγελο σαν να ταν δεδομένη σκέψη για όλους:
''Μα εγώ είμαι ερωτευμένη με τους φίλους μου ,και τους αγαπάω ταυτόχρονα. Αλλά είμαι σίγουρα ερωτευμένη. Γι αυτό είναι φίλοι μου. Τους θαυμάζω τους αγαπάω αλλά κυρίως τους έχω ερωτευτεί!"
Μα φυσικά θα μπορούσαμε να πούμε ότι είμαστε ερωτευμένοι με τους φιλους μας γιατί κι αυτοί μας ωθούν σε μια κατάσταση μακρυά απ την πραγματικότητα. Μας κάνουν να νοιώθουμε καλύτεροι και τους θαυμάζουμε που κάνουν τον ψυχολόγο ή που γελάμε μαζί τους , που έχουν ετοιμη μια λύση και μια απάντηση όταν εμεις πελαγώνουμε, που μας ομορφαίνουν γενικά.
Και η αγάπη τι είναι η αγαπη
''Αγαπάω σημαίνει αγαπάω τα μειονεκτήματα σου. Τα θαυμάζω μ αρέσουν ακόμη κι αν με ενοχλούν! Τα πλεονεκτήματα μπορεί να τα δει ο καθένας, τα μειονεκτήματα όμως μόνο ο φίλος μπορεί να τα δει και να τα εκτιμήσει θετικά. Και γιατί αυτό? Γιατί ταιριάζουν με τα δικά του. Αν βασιζόμασταν στα πλεονεκτήματα του χαρακτήρα μας όλοι θα ήμασταν με όλους , είτε φίλοι είτε εραστές.
Τα μειονεκτήματα μας είναι αυτά τα σημεία που ταιριάζουν και είμαστε καλοί φίλοι.''
Η Μ. με κάλυψε απόλυτα.
Τα μειονεκτήματα μας είναι που αγαπάμε στους φίλους μας. Λίγο κάτι δικό σου υπάρχει μεσα σε εκείνον και λίγο κατι δικό του υπάρχει σε σένα.ακόμη κι αν συμπεριφέρεστε τελείως διαφορετικά.
Ο έρωτας λοιπόν είναι το εγωιστικό και παθιάρικο κομμάτι της ιστορίας. Είναι το δε χορταίνω με τίποτα θέλω κι αλλο. Μια συναισθηματική γλυκιά απληστία που αν είναι αμοιβαία μπορουν να γίνουν θαύματα. Δε μπορείς να ερωτεύεσαι από μακρυά, γιατί καλύπτεις μια όμορφη ανάγκη σου όταν βρίσκεται κοντά σου σε ολοκληρώνει με έναν οξύμωρο τρόπο.
Η αγάπη είναι η ήρεμη δύναμη. Δεν είναι εγωιστική .δεν είναι καψούρα. Αγαπάς τον άλλον ακόμη κι αν είναι μακρυά σου, ακόμη κι αν δεν μιλάτε πια. Εστιάζει σε αυτά που δε θες να του αλλάξεις, αλλά χαίρεσαι να τα αγαπάς ακόμη κι αν σε εκνευρίζουν. Η αγάπη θέλει καιρό αλλά αυτό που σου δίνει στο τέλος είναι η απόλυτη αποδοχή του άλλου μέσα από ανεβοκατεβάσματα. Δεν προσδοκεί δεν επιθυμεί να αλλάξει. Αγαπάει πιο πολύ τις ατέλειες αυτού του ανθρώπου στον οποίο αναφέρεται και σε δευτερη μοίρα τις ομορφιές του. Κι αυτό διότι στα μάτια σου οι ατέλειες αυτές κάνουν τον άλλον ξεχωριστό.
