είμαστε ότι ειπαμε ότι είδαμε ότι ακούσαμε ότι ζήσαμε ότι ξεστομίσαμε. είμαστε ότι προλάβαμε.
δεν είμαστε γυαλί γιατί πολύ απλά το γυαλί όταν ζεσταίνεται παραμορφώνεται ενω όταν κρυώσει στερεοποιείται και μόνο να σπάσει μπορεί.
δεν είμαστε μέταλο γιατί είναι πάντα στερεό αιχμηρό και σπάνια μαλακό. όταν ζεσταίνεται απλά γινεται υγρό και άψυχο.
δεν είμαστε χώμα γιατί αυτό όταν βραχει θα γινει λάσπη και βρωμιά.
δεν είμαστε πλαστικό γιατί είναι ψυχρό ψεύτικο και χαμηλής ποιότητας.
το μόνο που μπορούμε να πουμε ότι είμαστε.
είναι κεριά.
ναι θαρρώ πως θα μπορούσαμε να το πούμε.
κεριά λοιπόν
πολλά αμετρητα διαφορετικα κεριά ψηλά κοντά μεγάλα μικρά με φυτίλια
με φωτιά με φλόγες. με τέλος.
κεριά που λιώνουν το καθένα πάνω στο άλλο.
κεριά που γίνονται ποτάμια μικρά το ενα ανάμεσά στο αλλο
αναμιγνύονται και ενώνονται με το περασμα του χρόνου
κερια που σταθεροποιούνται τάχα μου
αλλά μόλις αναψεις ενα σπιρτο και το σβησεις στα πλευρα του αυτό αμέσως θα λιώσει.
ακόμη και μια καρφίτσα να σύρεις πάνω στην επιφάνεια του καταντά πιο επώδυνη απο εκείνο..
είμαστε κεριά
κεριά που όταν πιασει βροχη σβήνουνε και σταματάνε να κυλάνε.
και πάντα αργα η γρηγορα θα βρεθεί κάποιο χερι κάποιου να μας αναψει.
ειμαστε κερια με φυτίλια που καινε με διαφορετικες διαρκειες
φυτίλια που κάποια στιγμη φτάνουν στ τέλος και σβηνουν απο μόνα τους διότι δεν υπάρχει αλλο περιθώριο, άλλος χρόνος, άλλο υπόλοιπο..
ειμαστε τα κερια που αναβουν οι γονεις όταν εχουμε διακοπή ρεύματος
τα κεριά που αναβουν οι γιαγιάδες στο οικογενειακο δείπνο
τα κερια που αναβουμε μεσα στ σκοταδι για να δούμε τα βήματά μας
τα κερια που αναβουν οι ερωτευμενοι για να κάνουν έρωτα
τα κεριά που αναβουμε για να προσευχηθουμε
είμαστε ότι παλέψαμε να γίνουμε.
είμαστε αυτοί που εσβησαν το κερί καποιου αλλού
είμαστε αυτοί που εσβησαν το δικό μας κάποιοι άλλοι αντίστοιχα,
και χωρις αναπτήρα παλέψαμε με την ελπίδα μοναχά για να το ξαναναψουμε
ειμαστε αυτοί που φωτίσαμε που μας φώτισαν που κάψαμε που μας έκαψαν
που λιώσαμε .
είμαστε αυτοί που καίμε δίπλα στο κερί κάποιου άλλου και λιώνει +αυτό μαζι με εμάς.
ότι απο τον εαυτό μας προλάβαμε να δώσουμε +ότι απο τον εαυτό τους πρόλαβαν να στάξουν οι άλλοι πάνω στον δικό μας..
2 σχόλια:
Βρηκα το blog σου ψαχνοντας κατι αλλο και μπορω να πω οτι μου αρεσουν πολυ οσα γραφεις.
Την εκδοχη οτι μοιαζουμε με τα κερια δεν την ειχα σκεφτει ποτε.
Παντα παρομοιαζα τον εαυτο μου και γενικα τους ανθρωπους με τα συννεφα.
Ολα ειναι διαφορετικα μεταξυ τους (χοντρα,λεπτα,σκουρα,ανοιχτοχρωμα)αλλα και τοσο ιδια οπως και οι ανθρωποι.
Οπως οι ανθρωποι επηρεαζονται απο τις σχεσεις τους με τους αλλους,ετσι και τα συννεφα επηρεαζονται απο τις καιρικες συνθηκες.
Τα συννεφα λοιπον δημιουργουνται και ταξιδευουν μονα τους μεχρι να βρουν καποιο αλλο να συγκρουστουν και ειτε απλα να κολλησουν μεταξυ τους και να συνεχισουν το ταξιδι, ειτε αναλογα τη συγκρουση να δημιουργηθει η βροχη η οποια ποικιλει καθως υπαρχει η ψιχαλα,η μπορα,το χαλαζι και το χιονι,η δημιουργια αυτη εξαρταται απο τις καιρικες συνθηκες που θα γινει η συγκρουση αλλα και την εποχη.
Οι ανθρωποι ξεκινουν ενα ταξιδι και ειναι μονοι τους αλλα παραλληλα πολλοι μαζι καθως γεννιουνται και δε <>, ετσι και τα συννεφα μπορει να ταξιδευουν μονα τους αλλα καπου πιο περα υπαρχουν κι αλλα.
Οι σχεσεις των ανθρωπων δεν ειναι παντα ηρεμες καθως ολοι εχουν τη δικη τους προσωπικοτητα και το δικο τους χαρακτηρα γι'αυτο υπαρχουν οι συγκρουσεις.
Οταν τα συννεφα ταξιδευουν περνανε απο πολλα σταδια οπως και οι σχεσεις των ανθρωπων αλλωστε.
Υπαρχουν οι φιλικες,οι ερωτικες αλλα και οι σχεσεις αγαπης που εχουμε με την οικογενεια μας.
Παρομοιαζω λοιπον τις σχεσεις των ανθρωπων με τισ σχεσεις που εχουν τα συννεφα μεταξυ τους.
-Ποσες φορες οι ανθρωποι μαλωνουν λιγο μεταξυ τους;
-Πολλες. -->Ψιχαλες.
-Ποσες φορες οι ανθρωποι μαλωνουν εντονα μεταξυ τους;
-Πολλες. -->Μπορα.
-Ποσες φορες οι ανθρωποι μαλωνουν τοσο πολυ που ο ενας φτανει τον αλλο στα ορια του;
-Πολλες. -->Μπορα με αστραπες και βροντες.
-Ποσες φορες οι ανθρωποι μαλωνουν γιατι απλα η σχεση τους εχει ψυχρανθει;
-Πολλες. -->Χαλαζι.
-Ποσες φορες οι ανθρωποι εχουν μια ηρεμη σχεση μεταξυ τους;
-Οχι πολλες. -->Τα συννεφα απλα ταξιδευουν χωρις συγκρουσεις ή απλα βγηκε γρηγορα το ουρανιο τοξο μετα τη βροχη.
Παντα κοιταζοντας τον ουρανο γεματο συννεφα προσπαθουσα να καταλαβω ποια ανθρωπινη σχεση θα δω μετα τη συγκρουση.
Αυτα.
καταρχάς σε ευχαριστώ πολύ :)
κατά δεύτερον μπράβο που
"aplaoneireuesaiakoma"//
επίσης
+εγώ δεν είχα σκεφτεί ποτέ να παρομοιάσω τις σχέσεις των ανθρώπων με τη βροχή λόγου χάρη.
είδες τελικά όταν συναντιέται η ανθρώπινη σκέψη_
σύννεφα και κεριά συναντιούνται καθημερινά στη ζωή μας
φλόγα και βροχή δε μπορούν να συνυπάρξουν
και δεν σκέφτηκε κανείς το ίδιο με τον άλλον ακόμη κι αν δεν ήταν καθόλου δύσκολο: )
κάθε φορά που θα βλέπω τον ουρανό
τώρα θα θυμάμαι τα όσα έγραψες_
ευχαριστώ_
Δημοσίευση σχολίου