Κυριακή 31 Ιουλίου 2011

sick and tired

από πάντα τα καλοκαίρια μου δεν ηταν ποτέ τελεια. λόγω γεγονότων λόγω συγκυριών λόγω και εγω δεν ξερω τι απλά δεν ηταν. είναι σαν τα δωρα που λαχταρας να ανοιξεις κατω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, σκίζεις τα περιτυλίγματα και απογοητεύεσαι με το περιεχόμενο.

Τέλος πάντων. Είναι ξημερώματα, έχω επιστρέψει τις παλιές μου συνήθειες ξενύχτια  ξημερώματα ζάλη. Ο τόπος άλλαξε εγώ όχι. και ρωτάω.

η ευτυχία με ημερομηνίες λήξης θεωρείται ευτυχία ? οι ανασφάλειες δε σε αφήνουν να την ζήσεις σωστά γιατί τρέμεις μην τελειώσει και η επιβεβαίωση τους στο τέλος της ιστορίας
στη λήξη της "ευτυχίας" σε δικαιώνουν.

Σίγουρα δικαίωση όμως που σιχαίνεσαι που παίρνεις.
Αυτό είναι το story του τελευταίου μήνα για να ξέρεις. Η ευτυχία υπήρξε σε στιγμές μας,αλλά τελειώνει. Όπως γίνεται πάντα. φοβάσαι που τη ζεις, φοβάσαι όταν τελειώνει. φοβάσαι γενικα.

Εγώ απλά ΤΑ ΠΑΡΑΤΆΩ.
δεν έχω άλλο.
Ο παλιός και πρώτος μου έρωτας με παρακαλάει και μου κάνει εντύπωση. Διότι δεν τον θέλω πίσω δεν τον νοσταλγώ καν και είμαι έκπληκτη με την αναισθησία μου απέναντι σε κάθε κίνηση του. Άργησες 3 χρόνια φίλε μου. Εδώ κόβουμε και ράβουμε αγάπες για άλλον. Που πας?

Και όλα είναι κύκλος. Και εμένα οι κύκλοι από πάντα δε μ άρεσαν ειναι υπερβολικά απλοί σαν σχήματα δεν σε παιδεύει τίποτα ή τα πάντα.  ούτε αρχή ούτε τέλος η μπορείς να πεις χιλιάδες αρχές και εκατομμύρια τέλη. αλλά και πάλι δεν.


Αλήτη σου ανακοινώνω ότι το κοριτσάκι κουράστηκε. Και όπως λέει και μια γνωστή μου. 
πουλάω την ψυχή μου στο ξημέρωμα. Την πουλάω λοιπόν και φεύγω χωρίς να κάνω βήμα.
 όπως τα λέει κι ο τίτλος sick and tired.
 Τα βροντάω και φεύγω.

Καλή τύχη.
p.s: υπόσχομαι να σοβαρευτω και το επόμενο ποστ να ειναι για σοβαρά πράγματα και όχι έρωτες καλοκαίρια και ότι κατεβάσει το άδειο κεφάλι μου. ευχαριστώ για την κατανόηση.

Δεν υπάρχουν σχόλια: